شيخ حسين انصاريان
213
تفسير و شرح صحيفه سجاديه (فارسى)
كم حرف ، راستگو ، نيكوكار ، مصون از شيطان ، بردبار ، رفيق ، با عفّت ، و بزرگوار است . لعنت كننده و دروغگو و اهل غيبت ، و اهل ناسزاگوئى و حسد و بخل نيست . سرحال و خنده رو ، خوشحال و خوشرو است ، و از حساسيت و جستجوگرى نسبت به آنچه نبايد جستجو كرد دور است . هميشه دنبال امور بلند مرتبه ، و بهترين و قوىترين اخلاق مىباشد ، و مشمول حفظ حق و مؤيّد به توفيق الهى است . در نرمى صاحب قدرت و در يقين صاحب عزم است ، از تجاوز به دشمن دور ، و از گناه به خاطر رفيق بعيد است . در شدايد صبور ، و از جور و تعدى بر كنار ، و از افتادن در شهوات خسارت بار سالم است . شعارش فقر ، لباسش صبر ، خرجش كم ، كمكش بسيار ، روزهاش زياد ، قيامش طولانى ، و خوابش اندك است . قلبش خانهء تقوا ، دانشش پاكيزه ، و به وقت قدرت اهلِ گذشت ، و نسبت به وعده وفادار ، و به روزه راغب و به وقت نماز در ترس و لرز است . عملش را چنان نيكو انجام مىدهد كه گوئى كارفرما بالاى سرش ايستاده ، چشم پوش از حرام ، اهل سخاوت ، و قبول كنندهء سائل ، و پاك از بخل ، و رسانندهء به برادران دينى ، و دنبال كنندهء احسان است . كلامش را با حق وزن مىكند ، و زبانش را از بيهوده گوئى مىبندد ، و در خشمش غرق نمىشود ، و در محبتش هلاك نمىگردد ، و باطل را از دوستش نمىپذيرد ، و حق را از دشمنش رد نمىكند ، و نمىآموزد مگر براى دانستن ، و دانا نمىشود مگر براى عمل . كينهاش كم ، شكرش زياد ، به وقت روز دنبال معيشت ، و به وقت شب در حال